Idea

Dzień Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce został ustanowiony przez Konferencję Episkopatu Polski w 1997 r. Inicjatywa stanowiła odpowiedź na wezwanie soborowej deklaracji „Nostra aetate”, aby „ożywić i zalecić obustronne poznanie się i poszanowanie, które osiągnąć można zwłaszcza przez studia biblijne i teologiczne oraz przez braterskie rozmowy” (nr 4).

Dzień Judaizmu ma pomóc katolikom w odkrywaniu judaistycznych korzeni chrześcijaństwa oraz pogłębianiu świadomości – jak nauczał Jan Paweł II – że religia żydowska nie jest wobec chrześcijaństwa rzeczywistością zewnętrzną, lecz „czymś wewnętrznym, oraz że nasz stosunek do niej jest inny aniżeli do jakiejkolwiek innej religii”. „Kto spotyka Jezusa, spotyka judaizm” – podkreślał Jan Paweł II.

To dzień, który przeżywamy wewnątrz Kościoła, a który stanowi refleksję na temat naszych wspólnych korzeni i źródeł naszej historii – podkreśla przewodniczący Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem bp Rafał Markowski

Co roku 17 stycznia centralne obchody Dnia Judaizmu organizuje inna polska diecezja wraz z powołanym w 1996 r. Komitetem KEP ds. Dialogu z Judaizmem. Po raz pierwszy obchodzono go w 1998 r. W jego programie znajdują się m.in. spotkania biblijne z komentarzem chrześcijańskim i żydowskim, liturgia słowa, modlitwy, sympozja naukowe i dyskusje oraz koncerty.

Polska jest drugim, po Włoszech, europejskim krajem, w którym zaczęto organizować takie obchody. Później włączyły się w tę inicjatywę m.in. Austria, Holandia i Szwajcaria.